Borstvoeding geven aan een baby met het RS-virus

Bij mijn eerste kindje is het niet gelukt om borstvoeding te geven. Daarom wilde ik alles op alles zetten om het deze keer wel te laten slagen. De kraamverzorgende was fantastisch; zij heeft naar mijn wens geluisterd om borstvoeding bovenaan het prioriteitenlijstje te zetten. Ik voedde Jasmijn op verzoek. Ze moest worden bijgevoed omdat ze te veel was afgevallen, maar vervolgens wilde ze helemaal niet meer aan de borst drinken. Daarom zijn we, tegen het advies van de verloskundige in, gestopt met bijvoeden. Vanaf dat moment dronk Jasmijn wel weer bij mij en begon ze te groeien.

Mijn dochter is wat drinken betreft altijd makkelijk geweest. We hebben haar nooit wakker gemaakt voor een voeding, ze meldde zich vanzelf wel. Ze sliep ’s nachts al snel door en overdag kwam ze vijf keer voor een voeding. Ze dronk dan vijf à tien minuten en dan was het goed. Dit is altijd zo gebleven totdat ze op de leeftijd van vier maanden in het ziekenhuis werd opgenomen.

Ziek door het RS-virus
Mijn oudste dochter was een week eerder erg ziek. Na vijf dagen knapte zij weer op, maar toen werd Jasmijn ziek. Ze had precies dezelfde verschijnselen als haar grote zus. Ik ben met haar naar de huisartsenpost geweest, waar we een slijmoplossend middel meekregen. Dit hielp niet afdoende en daarom nam ik de volgende dag weer contact op met de huisartsenpost. Daar zei men dat we maar moesten afwachten. Ik voelde me niet gehoord en dat vond ik heel frustrerend.

Diezelfde avond, vlak voordat we gingen slapen, nam ik Jasmijn bij me voor de laatste voeding. Ze werd helemaal slap en begon met haar ogen te draaien. Haar ademhaling gierde. Via de huisartsenpost zijn we met spoed naar het ziekenhuis gegaan. Jasmijn werd opgenomen in een isoleerkamer. Ze kreeg ook meteen zuurstof en werd aan de monitor gelegd. Toen kwamen bij mij de tranen; ik was zo bezorgd en heb zoveel moeite moeten doen voordat Jasmijns klachten serieus werden genomen. De volgende ochtend werd ze getest, en zoals ik al vermoedde kwam daar inderdaad het RS-virus uit.

Borstvoeding in het ziekenhuis
Ik probeerde Jasmijn zo veel mogelijk aan de borst te laten drinken, maar dat lukte niet. Ze viel telkens na drie slokjes in slaap, ze was gewoon veel te ziek om te kunnen drinken. De verpleging van het ziekenhuis en ik zaten qua borstvoeding niet op één lijn. Het beleid daar was dat als borstvoeding niet lukte, Jasmijn kunstvoeding zou krijgen. Ik was hier zo boos en verdrietig over: ik heb alles op alles gezet om een goede start te maken met borstvoeding, en dat zou nu op het spel komen te staan? Dat liet ik niet gebeuren!

Ik moest Jasmijn voor en na het voeden wegen en bijhouden wat ze dronk, maar daar werd ik zo onzeker van. Na overleg hebben we toen afgesproken dat ik Jasmijn zou voeden en daarnaast zou afkolven. Ik kolfde een kleine voorraad bij elkaar, zodat Jasmijn moedermelk uit een fles kon krijgen. Omdat ik bang was dat Jasmijn straks misschien helemaal niet meer bij mij aan de borst wilde, liet ik het voeden met een fles in eerste instantie over aan de verpleging. Later heb ik ook deze voedingen toch zelf op me genomen, maar ze wilde het evengoed niet hebben; ze spuugde alles uit samen met heel veel slijm. Jasmijn viel erg veel af.

Weer volledig aan de borst
Na een paar dagen begon ze gelukkig weer beter te drinken en kwam ze een heel klein beetje aan. Uiteindelijk heeft Jasmijn een week in het ziekenhuis gelegen. Toen ze eenmaal weer thuis was, heb ik haar zoveel mogelijk aan de borst gelegd. Ook kolfde ik elke avond af, zodat ik een voorraad kon opbouwen. Mijn melkproductie is gelukkig weer omhoog gegaan en ik heb de eerste zes maanden volledig zonder bijvoeding kunnen voeden. Daarmee was mijn eerste doel gehaald. Mijn tweede doel was om tot een jaar borstvoeding te geven; ook dat is gelukt. Jasmijn is nu bijna veertien maanden en drinkt nog twee à drie keer per dag bij mij; we genieten nog steeds van elk moment.